Zang

Al     Hoe wonderlijk ben Jij
0       met ons verweven,
0       Jij die ons wezen vormt,
0       ons schild.

K1    Jij trekt ons omhoog
0       uit de afgrond.
K2    Hemel en aarde
0       beweeg Jij om ons.
K1    Jij ziet naar ons om,
0       en hoort ons bidden.
K2    Jij brengt ons aan het licht,
0       geeft ons de wijdte.

Al     Dat jouw liefde in ons
0       leven blijkt:
0       louter goedheid.

Beurtlezing – 2 Samuel 23,1-7

Dit zijn de laatste woorden van David.
Melding van David, zoon van Isaï,
melding van de sterke, zo hoogverheven,
gezalfde van Jakobs Machtige,
mild gestemd om Israëls deunen.

De ademtocht van Wezer spreekt in mij,
zijn woord is op mijn tong.
De Machtige van Israël zegt,
de rots van Israël spreekt tot mij:

‘Wie bewarend heerst over aardelingen,
wie heerst uit schroom voor de Machtige,
is als het licht in de morgen,
hij straalt als de zon,
een onbewolkte morgen,
als het groen dat na de regen
ontkiemt op het veld’.

Is zo niet mijn huis bij de Machtige?
Ja, Hij toch sloot met mij een eeuwige verbintenis,
alomvattend en behoedend.
Is Hij het niet die laat gedijen
heel mijn bevrijding
en heel mijn behagen?

Wie onheil zaaien zijn als doornstruiken,
overal verstrooid,
nee, niemand pakt ze met de blote hand,
wie ze aan moet raken wapent zich
met ijzer en het hout van lansen,
ze worden verbrand in het vuur,
verbrand waar ze liggen.

Stilte

Jouw vertedering,
Wezer,
stevigt mij.

Psalm

Stilte

Zalf ons met jouw liefde,
Wezer,
in eeuwigheid.

Wenk

Uit ‘Leven van Mozes’ van Gregorius van Nyssa

De kennis van het goddelijke Wezen
is niet alleen voor mensen
maar voor iedere denkbare natuur
onbereikbaar.
Als Mozes gevorderd is
in de Godskennis,
verklaart hij
God in de duisternis te zien,
dat wil zeggen:
daar komt hij tot het inzicht
dat dit in wezen het Goddelijke is
dat het elke kennis en begrip te boven gaat.
Mozes ging de duisternis in
waar God is,
zegt de Schrift.
Welke God?
Hij die de duisternis
tot zijn schuilplaats maakt,
zoals David zegt
die in de onuitsprekelijke geheimen
was ingewijd.

Uit de geschriften van Dorotheos

‘Met mijn God
bespring ik een muur.
Mijn God,
hoe vlekkeloos gaaf
is deze weg.’
Hoe wonderbaar zijn deze woorden.
Inderdaad,
pas wanneer wij aan onze wil verzaken,
zien we
hoe gaaf Gods weg is.
Maar als we aan onze eigen wil vastzitten,
zien we niet
dat Gods weg gaaf is.
Krijgt men een waarschuwing,
dan maakt men onmiddellijk verwijten
en toont minachting.
Hoe kan iemand
die aan zijn eigen wil gehecht is
naar iemand luisteren?
Als de zelfrechtvaardiging
zich paart aan de eigen wil,
is het met de mens
niet goed gesteld.

Uit de preken van Meester Eckhart

Al Gods geboden
komen uit de liefde.
Zouden ze niet uit de liefde komen,
dan zouden ze Gods geboden niet zijn.
Gods gebod
is de goedheid van Gods natuur
en zijn natuur
is zijn goedheid in zijn gebod.
Wie woont
in de goedheid van zijn natuur,
woont in Gods liefde.
Liefde kent geen waarom.
Had ik een vriend
en hield ik van hem
omdat ik door hem
allerlei goeds ontving
en mijn volle wil geschiedde,
dan hield ik niet van mijn vriend
maar van mijzelf.

Uit ‘Zien van God’ van Nicolaas van Cusa

Gij hebt mij, Heer,
zo gebouwd
dat ik voortdurend ontvankelijk worden kan
voor uw genade en goedheid.
Vermeerderen kan ik ze in mij
door gelijkvormig te worden aan U,
wanneer ik me inspan
om goed te zijn,
omdat Gij goed zijt.
Wanneer ik me erop toeleg
om rechtvaardig te zijn,
omdat Gij rechtvaardig zijt,
om barmhartig te zijn,
omdat Gij barmhartig zijt.
Wanneer ik mijn aandacht
enkel wijd aan U
en de ogen van mijn geest
nooit afwend,
omdat Gij mij door uw zien
voortdurend liefdevol omringt.

Uit ‘Levende liefdevlam’ van Jan van het Kruis

Als iemand een ander bemint,
bemint hij hem
in overeenstemming
met zijn persoonlijke aard
en eigenschappen.
Aldus bewijst uw Bruidegom,
die in u verblijf houdt,
u zijn gunsten
volgens zijn aard.
Dus daar Hij almachtig is,
doet Hij u wel
en bemint u met almacht.
Daar Hij wijs is,
voelt ge dat Hij u weldoet
en bemint met wijsheid.
Daar Hij oneindig goed is,
voelt ge dat Hij u liefheeft
en gunsten bewijst met heiligheid.
Daar Hij rechtvaardig is,
voelt ge dat Hij u liefheeft
en gunsten bewijst
met rechtvaardigheid.

Uit de geschriften van broeder Laurentius

De vereniging van de ziel met God
is levendiger dan het vuur
en stralender dan de zon
die door geen wolkje wordt verduisterd.
Men kan in dit gevoel
niet worden bedrogen.
Het is immers geen verzuchting,
zoals:
mijn God,
ik bemin U uit geheel mijn hart,
of andere soortgelijke uitingen.
Het is veeleer
een ik weet niet wat van de ziel,
zacht,
vreedzaam,
geestelijk,
eerbiedig,
nederig,
liefdevol
en uiterst eenvoudig.
Het sleept de ziel mee
en dringt haar
God te beminnen
met tederheden
die men niet onder woorden kan brengen.

Uit ‘Godsbegrip’ van Titus Brandsma

We moeten allereerst God zien
als de diepste grond van ons wezen,
verholen
in het meest innerlijke van onze natuur,
maar daar toch te zien
en te schouwen.
Wij aanbidden Hem
niet slechts in ons eigen wezen
maar evenzeer in alles wat bestaat,
allereerst in de medemens,
maar dan ook in de natuur,
in het heelal,
alomtegenwoordig
en alles doordringend
met het werk van zijn handen.
Die inwoning
en inwerking Gods
moet zich
in ons leven openbaren,
in onze woorden en daden
tot uitdrukking komen,
uitstralen
uit heel ons wezen en optreden.

Gebed

Jij die ons wezen vormt,
zuiver ons
van leugen en schijn.
Doorgloei ons, dat wij
doorschijnend geworden,
leven in jouw licht.

Zang

Al     Dat jouw liefde in ons
0       leven blijkt:
0       louter goedheid.

K1    Wees ons levenslicht,
0       doorgloei ons duister.
K2    Hecht ons in jouw sterkte,
0       wek jouw kracht in ons.
K1    Bekleed ons met jouw weerbaarheid,
0       houd ons gaande.
K2    Breek de machten die ons dwingen,
0       kom ons bevrijden.

Al     Jij die ons wezen vormt,
0       ons schild,
0       Hoe wonderlijk ben Jij
0       met ons verweven.